Categorieën
logboek poëzie

Tot zijn vrouw

Vrouw, laten wij verder leven
als altijd en elkaar noemen
als die eerste nacht.

Laat er geen dag voorbijgaan
zonder dat ik jouw jongen
en jij mijn meisje bent.

Zelfs al zou ik ouder worden
dan Nestor en jij bejaarder
dan de Sibylle van Cumae,

laten wij daar niet aan denken
en genieten van de tijd
zonder de jaren te tellen.

Ausonius

1 reactie op “Tot zijn vrouw”

Ik moet even diep nadenken waar ik deze vertaling vandaan heb. Sowieso heb ik ‘m niet zelf gemaakt…

Uxor, vivamus quod viximus et teneamus
nomina, quae prime sumpsimus in thalamo;
nec ferat ulla dies ut commutemur in aevo,
quin tibi sim iuvenis tuque puella mihi.

Nestore sim quamvis provectior aemulaque annis
vincas Cumanam tu quoque Deiphoben,
nos ignoremus quid sit matura senectus.
Scire aevi meritimi, non numerare decet.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.