Categorieën
filmpjes in memoriam paul

Prince

Ik geef toe: ik was ‘m een beetje uit het oog verloren.

Maar wat voel ik me geamputeerd nu de grote kleine man er niet meer is. Prince heeft me geleerd wat funk is, wat plezier in muziek is. Mijn eerste grote concert in 1988.
En nu trekt hoogtepunt na hoogtepunt opeens voorbij. Zoveel tofs om uit te kiezen.

Ben een beetje in de rouw; niet omdat ik ‘m kende, maar omdat z’n muziek een deel van me is geworden. De Prince is dood, leve de Prince.

Ik hield van de vette, smoezelige funknummers. Muziek waar de hitsigheid van af druipt. Met klodders.

Dit soort nummers: ’06 – All Day, All Night’. Vals, dampend, zweterig. Geweldig.

https://www.youtube.com/watch?v=eO3duNqRuCM

(bekijk “Muppet Show Artist Formerly Known as Prince” op YouTube)

Wat zou Prince zelf op een feestje draaien? Well, there’s an app for that. Of liever gezegd, een Spotify-lijstje.

Categorieën
in memoriam

Jeroen Bodewits

Jeroen Bodewits
Jeroen Bodewits

Een mens gaat drie keer dood. Althans, in sommige verhalen.

De eerste keer is bij het uitblazen van de laatste adem, of hoe je dat ook precies definieert. Je gaat voor de tweede keer dood als je nabestaanden voor het laatst afscheid nemen van je lichaam.

En de derde en definitieve dood is het moment dat iemand voor het laatst je naam zegt of denkt.

Dit verzon ik niet zelf, maar komt uit een Radiolab-aflevering met de titel ‘After Life’ (beluister het verhaal).

Op donderdag 26 juni 2014 overleed mijn neef Jeroen Bodewits bij een gruwelijk verkeersongeluk bij Antwerpen. Hij was beeldend kunstenaar. Op vrijdag 4 juli hebben we afscheid genomen van Jeroens lichaam met een plechtigheid in Rotterdam. In stijl, met wodka en luid applaus. Jeroen hield niet van stilte. Sinds zijn overlijden heb ik geprobeerd zijn naam hardop te zeggen. Elke dag, al lukt dat niet altijd. Om het moment dat Jeroen definitief overlijdt zo lang mogelijk uit te stellen.

Tentoonstelling ‘Planeet Rusland’

Op donderdag 4 september wordt Jeroens tentoonstelling ‘Planeet Rusland’ geopend in de Erasmus Galerij. Een goed moment om nog een keer zijn naam hardop te zeggen:
Jeroen Bodewits.

Uitnodiging voor de tentoonstelling van Jeroen Bodewits in de Erasmus Galerij
Uitnodiging voor de tentoonstelling van Jeroen Bodewits in de Erasmus Galerij

Noem mij, bevestig mijn bestaan,
Laat mijn naam zijn als een keten.

Neeltje Maria Min

[soundcloud url=”https://api.soundcloud.com/tracks/165951500″ params=”auto_play=false&hide_related=false&show_comments=true&show_user=true&show_reposts=false&visual=true” width=”100%” height=”450″ iframe=”true” /]

Truckster betuigt spijt over dodelijk ongeval _ HLN Beveren

Categorieën
in memoriam

Erna van Galen

Erna van Galen was een lief en dapper mens. Afgelopen woensdag is ze overleden. Sinds 2010 was ze ziek en was ze bezig met zich voor te bereiden op haar dood.
Erna van Galen (links)Ik heb bewondering voor haar. Ik ken weinig mensen die zo eerlijk met de dood omgingen als zij. Er blijkt dus een tussenweg te zijn als je je voorbereidt op de dood. Je hoeft er niet over te zwijgen, alsof met zwijgen en negeren de dood niet komt. Je hoeft ook vlakbij het einde ook niet boos en woedend te worden, zoals Dylan Thomas schreef in ‘Do Not Go Gentle Into That Good Night‘. Nee, Erna heeft me laten zien dat je de dood ook kunt uitlachen. Geen verdriet, geen stilte, geen woede, maar humor.

Hoe eerlijk ze was is te lezen op het weblog dat ze sinds 2010 heeft bijgehouden: ernavangalen.nl. In 96 berichtjes heeft ze precies bijgehouden hoe het was om te weten dat je nog maar een paar jaar te leven hebt. Ze deed er niet moeilijk over: doodgaan is gewoon klote.

Wat ik wil is leuke dingen doen én lekker eten en drinken. Dan praten we pas over kwaliteit. Maar ja, je krijgt niet altijd wat je wil (10 september 2012)

Ze was een ontembare lachebek die om alles kon lachen. Ze was een verteller. Altijd precies, zonder hakkelen en altijd met dikke scheppen humor en zelfspot.

Een keuze heb ik wel gemaakt. Doordat ik ziek ben verlies ik behoorlijk wat inkomen […] en dus zal mijn begrafenis een no-budget gebeuren worden. Een IKEA-kast zal dienst doen als kist. Deze kastkist zal gewoon hier in huis komen te staan en de kamer zal gevuld zijn met de muziek waar ik van hou en ja, daar zal ook veel REM bij zitten! Om dit alles te kunnen financieren mag wie dat wil voor een kleine bijdrage deze IKEA-kastkist beschilderen. (11 november 2011)

De foto hierboven heeft Erna gemaakt in Mongolie. Reizen en fotograferen en keettrappen waren haar favoriete bezigheden. Veel van haar foto’s staan nog op Erna’s Flickr-account. Vanaf het moment dat ze te horen kreeg dat ze niet meer zou genezen heeft ze alles op alles gezet om nog op reis te gaan. De reis naar Oeganda, naar IJsland en kleine tripjes in en om haar huis. Ze had nog hoop en ze had nog zin. En ze had nog heel veel plannen:

Mijn beste vriendin noemt mij Erna van Plan en dat past ook wel bij me. Er zullen altijd dingen zijn die ik van plan ben te gaan doen en de meeste plannen zal ik waarschijnlijk niet gaan uitvoeren, maar een aantal plannen zullen wel uitgevoerd worden en dat zijn juist de dingen die het leven zo aangenaam maken. (22 oktober 2010)

En ik herinner me haar gegiebel over ‘geitenpies’, het magische medicijn dat haar vriend Youssif meenam:

Gisteravond belde Youssif. Hij komt a.s. zaterdag weer terug uit Ghana en neemt weer een nieuwe voorraad Ghanese medicijnen voor me mee. Ik neem aan dat de beroemde geitenpies er ook bij zal zitten. Hij is er nog altijd van overtuigd dat ik beter ga worden door deze medicijnen. Wat het ook is, ik ga het natuurlijk weer gewoon innemen. (10 november 2011)

Ik beloof dat ik haar website zo lang mogelijk in de lucht zal proberen te houden. Ter nagedachtenis aan Erna. Dank je, Erna.